سامانه مشاوره آنلاین نکویار

وابستگی به نیکوتین (یا اعتیاد به تنباکو) هم نشانه های فیزیکی و هم روانشناختی دارد که ترک تنباکو را دشوار می کند حتی اگر فرد خواهان ترک آن باشد.

نیکوتین ماده ای شیمیایی به اسم دوپامین را دقیقا در همان بخش مختص به دیگر مواد مخدر در مغز آزاد می کند. این مسئله باعث ایجاد تغییرات خلق می شود که موقتا بهبود حال فرد را ایجاد می کند. دودی که وارد بدن می شود باعث فرستادن نیکوتین به مغز در مدت 20 ثانیه می شود که در مقایسه با الکل و کوکایین بسیار اعتیادآور است. این اجبار و عجله اصلی ترین بخش اعتیاد است.

زمانیکه فردی مصرف تنباکو را متوقف می کند، سطح نیکوتین در مغز کم می شود. این پروسه آغازگرها را که مربوط به چرخه ی تمایل و نیاز برای ادامه ی اعتیاد است را تغییر می دهد. تغییرات دراز مدت در مغز که بر اثر مصرف درازمدت نیکوتین در فرایند وابستگی به نیکوتین به وجود می آید و تلاش برای متوقف کردن باعث نشانه های ترک می شود که با مصرف دوباره تنباکو بهبود می یابد.

نشانه ها و علائم

وابستگی به نیکوتین باعث علائم فیزیکی و روانشناختی می شود.

نشانه های وابستگی فیزیکی به نیکوتین شامل:

تمایل به سیگار کشیدن 30 دقیقه بعد از بیدار شدن از خواب

سیگار کشیدن در فاصله های مشخص در روز

مصرف تنباکو باعث ایجاد احساس لذت و هوشیاری می شود اما افراد وابسته به نیکوتین در برابر تاثیرات آن مقاوم می شوند. آنها ممکن است دیگر از مصرف تنباکو لذت را تجربه نکنند اما به مصرف آن ادامه دهند زیرا نمیخواهند با نشانه های ترک نیکوتین مواجه شوند.

نشانه ها و علائم ترک نیکوتین شامل:

  • تحریک پذیری
  • بی قراری
  • اضطراب
  • بی خوابی
  • مشکل در تمرکز
  • خستگی

این نشانه ها معمولا پس از چند هفته متوقف می شوند اما برخی افراد مشکل تمرکز یا میل شدید به نیکوتین را برای هفته ها یا ماه ها تجربه می کنند. علاوه بر عوامل فیزیکی مربوط به وابستگی به نیکوتین، عوامل روانشناختی نیز وجود دارد. برخی افراد نشانه های شرطی یا آغازگرهایی را برای مصرف تنباکو انتخاب می کنند. برای مثال، برخی افراد همیشه بعد از یک وعده ی غذایی یا زمانی که مضطرب هستند سیگار می کشند. این آغازگرها تبدیل به الگوهای رفتاری می شوند که به سختی تغییر می کنند.

دلایل و عوامل خطر

هرکسی که سیگار می کشد یا از دیگر محصولات تنباکو استفاده می کند درخطر ابتلا به وابستگی به نیکوتین است. عوامل بسیاری بر اینکه چه کسی به احتمال بیشتر تنباکو مصرف می کند و دچار وابستگی به نیکوتین می شود تاثیر می گذارد.

ژنتیک:

وراثت ممکن است مشخص کند که چگونه گیرنده ها در مغز به میزان بالای نیکوتین که توسط مصرف محصولات تنباکو به مغز می رسند پاسخ می دهد.

دوستان و خانواده:

کودکانی که والدین آنها سیگار می کشند به احتمال بیشتری در نهایت به مصرف سیگار روی می آورند.

سن:

هرچه فرد در زمان شروع مصرف تنباکو جوان تر باشد،به احتمال بیشتری در آینده سیگار خواهد کشید و به نیکوتین وابسته خواهد شد.

مشکلات سلامت روان:

افراد مبتلا به مشکلات سلامت روان مثل افسردگی، اضطراب و اسکیزوفرنی به میزانی بیشتری تنباکو مصرف می کنند.

دیگر مواد مصرفی:

افرادی که الکل، کانابیس و مواد غیرقانونی مصرف می کنند به میزان بیشتری تنباکو مصرف می کنند.

 

تشخیص:

متخصصان با مطرح کردن سوالات مشخصی تشخیص می دهند که آیا فردی وابستگی به نیکوتین دارد و شدت آن چقدر است. مهمترین این سوالات:

چه مدت بعد از بیدار شدن تنباکو مصرف می کنید؟

هر روز چند عدد سیگار می کشید؟

 

درمان:

ترک مصرف تنباکو نیازمند تلاش بسیار است، بنابراین تداوم تلاش شما اهمیت دارد. دارودرمانی و مشاوره رفتاری دو نوع از درمان های ترک اعتیاد به نیکوتین است. ترکیب این دو نوع درمان یکی از موفق ترین روش های ترک تنباکو است.

داروها:

داروهای ترک سیگار، نشانه های بعد از ترک و میل به نیکوتین را کاهش می دهند. انتخاب دارو، دوز مصرف و طول مصرف به نیاز و ترجیح فرد بستگی دارد.

دونوع دارو برای درمان وابستگی به نیکوتین وجود دارد: محصولات بدون نسخه که حاوی نیکوتین هستند و داروهای نسخه ای که نیکوتین ندارند.

درمان جایگزین نیکوتین:

برای درمان وابستگی به نیکوتین از نیکوتین خالص استفاده می شود. محصولات جایگزین نیکوتین در شکل های مختلف وجود دارند مثل: اسپری بینی،برچسب و آدامس. برخی از وسایل و روش ها سریع تر از بقیه کار می کند. اگر ابزار های درمان جایگزین نیکوتین به صورت ترکیبی مصرف شوند تاثیر بیشتری می توانند بگذارند.

وارنیکلاین (varenicline): نوعی داروی نسخه ای است که برای درمان وابستگی به نیکوتین به کار می رود که بر مغز برای کاهش تمایل به نیکوتین اثر می گذارد. این دارو بیشترین نتیجه ترک را در مقایسه با دیگر درمان های ترک تنباکو به وجود آورده.

بپروپیون (bupropion): نوعی داروی ضد افسردگی است که برای درمان وابستگی به نیکوتین به کار می رود. این دارو جهت کاهش میل به نیکوتین بروی مغز اثر می گذارد.

مشاوره رفتاری:

مشاوره رفتاری به فرد مهارت های مقابله ای و حل مسئله برای اجتناب از مصرف تنباکو و پیشگیری از عود علائم آموزش می دهد. هرچه فرد زمان بیشتری را به مشاوره اختصاص دهد به احتمال بیشتری ترک نتیجه می دهد.

انواع مختلفی از مشاوره برای درمان وابستگی به نیکوتین وجود دارد.

مشاوره فردی رو در رو:

این روش بخصوص شامل ملاقات با مشاور برای طی کردن مسیر ترک، یادگیری مهارت های حل مسئله برای کمک به اجتناب از مصرف تنباکو و پیشگیری از عود و دریافت حمایت در طول پروسه درمان به کار می رود. مسیر ترک ممکن است شامل دارو درمانی و مشاوره به صورت همزمان باشد.

مشاوره گروهی حضوری:

گردهمایی به عنوان یک گروه برای در میان گذاشتن تجربیات ترک و پیشنهاد حمایت به یکدیگر می تواند به افراد برای ترک مصرف تنباکو کمک کند.

 

 

Nicotine dependence www.camh.ca
دیدگاه کاربران

دیدگاهی برای مطلب مورد نظر ثبت نشده است